سه شنبه نهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 11:26 توسط حسین حمزوی |  در حال حاضر تمامی سازمان ها با محیطی پویا، تغییرات سریع فناوری و تقاضای زیاد برای محصولات و خدمات جدید مواجه هستند .به منظور رشد و بقا، شرکت ها باید رویکردهای جدید و تکرار نشدنی را برای جذب و حفظ مشتریان خود توسعه دهند. خواه سازمان یک کسب وکار باشد یاخدماتی به مشتری ارائه دهد، خلاقیت و نوآوری می تواند راه حل خوبی برای انعطاف پذیری در هنگام مواجهه با تغییرات در محیط کسب و کار باشد.از آنجایی که نوآوری می تواند نقش موثری در رشد و توسعه اقتصادی داشته باشد، باید تلاش ها را هم به صورت فردی و هم در سطح سازمانی تقویت کرد. تحقیقات در مورد نوآوری سازمانی سعی در شناسایی عواملی دارد که باعث افزایش و تسهیل نوآوری سازمانی می شود. ویژگی های یک سازمان، رفتار اعضای سازمانی و عوامل برون و درون سازمانی به عنوان سه پیشینه اصلی نوآوری سازمانی شناسایی شده اند. در بین سه دسته از پیشایندهای نوآوری سازمانی، رفتارها و ویژگی های اعضای سازمان یکی از گسترده ترین حوزه های تحقیقاتی ماندگار در زمینه نوآوری سازمانی است. با این وجود، نوآوری مستلزم آن است که فرد مجموعه ای از ایده ها را توسعه دهد ؛و شایستگی هایی را بر اساس دانش کسب شده تولید و تجربه کسب کند و همچنین توانایی های ذاتی یا اکتسابی داشته باشد. نوآوری ها باید توسط بازیگران خاصی که قادر به تحریک تلاش رهبران برای تولید نتایج نوآورانه و مهم برای سازمان هستند، حمایت شوند. رهبران این توانایی را دارند که جهت گیری افراد را برای خدمت به اهداف سازمان خود به جای صرفا منافع خود تقویت کنند. در نتیجه، برخی از محققان اهمیت رهبری

چهارشنبه دهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 12:21 توسط حسین حمزوی |  ارتباطات از کلمه لاتین "comunis" به معنای مشترک می آید. ارتباط به عنوان فرآیند دادن اطلاعات، شناخت احساسات یا ایده ها به کسی تعریف می شود. ارتباطات به یک مفهوم مهم در سازمانها تبدیل شده است. در واقع ارتباطات سازمانی فرایندی است که مدیران را برای گرفتن اطلاعات و تبادل معنی با افراد فراوان داخل سازمان و افراد در ارگان های مربوط به خارج از آن سیستم توانا می سازد.جبلیت و پوتنام (2001) چهار بعد شامل کانال ارتباطات، مسیر ارتباطات، محتوای ارتباطات و سبک ارتباطات را مورد ارتباطات سازمانی بررسی کردند.سبک ارتباطات: که ناظر بر نوع رفتار افراد با یکدیگر است و به دو دسته ی رسمی و غیر رسمی تقسم می شوند.محتوای ارتباطات: محتوای پیام ها و ارتباطات به سه دسته ی وظیفه ای، اجتماعی و ابتکاری تقسیم می شوند.مسیر ارتباطات: که شامل ارتباطات عمودی، افقی و مورب میان افراد سازمان بوده و ناظر بر مسیرهای ارتباطی است.کانال ارتباطات: انسان ها به واسطه ی مجاری ارتباطی، می توانند میان خود ارتباط برقرار نمایند.مجاری ارتباطی بین افراد در سازمان به سه بخش عمده ی چهره به چهره، کتبی و الکترونیکی طبقه بندی شده اند. گفت وگوهای رو در رو، مجلات، روزنامه ها، رادیو، تلفن، تلویزیون و پست الکترونیک از جمله مثال هایی است که می توان از آنها به عنوان کانال یاد کرد.اهداف بلند پروازانه بزرگ معمولا مستلزم آن است که کارمندان در تبادل ایده ها و اطلاعات در بین خود شرکت کنند.ارتباطات موثر اهداف واسطه ای برای رسیدن به نتایج خوب و پایدار هستند. سازمان ها از طریق تشویق بازخورد، اشتراک گذاری، پیگیری،

پنجشنبه یازدهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 11:57 توسط حسین حمزوی |  فرهنگ سازمانی، در اوایل دهه 1980در محور مطالعات سازمانی قرار گرفت.اگرچه فرهنگ سازمانی به آسانی قابل فهم و مشاهده نیست،ولی یکی از اجزای بنیادی و مهم،در حیات سازمانی محسوب می شود. فرهنگ سازمانی عبارت است از ارزشهای اصلی، مفروضات، تفسیرات در رویکرد هایی که ویژگیهای یک سازمان را مشخص می کند که در چهارگونه فرهنگ سازمانی نمایان می شود.این چهار گونه شامل قومی، ویژه سالاری ، بازار،سلسله مراتب می باشند. ادگار شاین نیز فرهنگ سازمانی را اینگونه تعریف میکند: یک الگویی از مفروضات بنیادی است که اعضای گروه برای حل مسائل مربوط به تطابق با محیط خارجی و تکامل داخلی آن را یاد می گیرند و چنان خوب عمل می کند که معتبر شناخته شده، سپس به صورت یک روش صحیح برای درک، اندیشه و احساس کردن در رابطه با حل مسائل سازمان به اعضای جدید آموخته می شود. جیمز پزسی معتقد است که افراد یک سازمان دارای ارزش های مشترک، عقاید معیارهای مناسب برای رفتار، زبان مخصوص، رمزها و سایر الگوی فکری و رفتاری هستند و به طور خلاصه، فرهنگ سازمان را الگویی از مقاصد مشترک افراد سازمان تعریف می کندفرهنگ سازمانی را بر اساس ویژگی های آن می توان به فرهنگ قوی و ضعیف تقسیم کرد. فرهنگ قوی ارزش اصلی سازمانی است که به طور فشرده برگزار می شود و به طور گسترده مورد استقبال قرار می گیرد. هر چه اعضا ارزش ها را بیشتر بپذیرند، تعهد اعضا به ارزش ها بیشتر می شود و به دلیل همگرایی و شدت زیاد، می تواند تاثیر قابل توجهی بر رفتار اعضا بگذارد. از سوی دیگر، فرهنگ اعضایی که سطح قوام آنها پایین است، قوی نیست و دامنه فرهنگ م